Op 20 januari 2025 werd in Hengelo (GLD) een jonge wolvin aangetroffen in een achtertuin. Ze lag daar aangeslagen en gedesoriënteerd, met mensen, politie en pers op korte afstand. Stichting Wildaanrijdingen Nederland (SWN) werd ingeschakeld, evenals een dierenarts. De provincie Gelderland heeft na een Woo-verzoek documenten aan ons vrijgegeven, waaronder het officiële incidentverslag van SWN.
Wat blijkt uit dit verslag?
Door Werkgroep Wolf Leusden
Er was ruim vijf uur lang bestuurlijke chaos. Niemand wist wie de verantwoordelijkheid moest nemen: politie, provincie, milieuteam, SWN en anderen schoven de regie naar elkaar door. Pas rond13:00 uur, terwijl het dieral sinds7:30uur vermoedelijk op die plek lag, werd besloten dat de provincie en SWN de leiding zouden nemen.
De wolf is uiteindelijk rond16:30uur gesedeerd,kort onderzocht door een dierenarts en teruggezet in een bosrijke omgeving. Volgens de provincie en het verslag "mankeerde het dier niets", maar er is geen enkel medisch verslag of verklaring opgesteld. Röntgenfoto’s, bloedonderzoek of neurologisch onderzoek hebben niet plaatsgevonden.
Er is ook géén contact opgenomen met een opvangcentrum, noch is overwogen om het dier tijdelijk op te vangen, ondanks dat deIPO-interventierichtlijndeze mogelijkheid wél nadrukkelijk noemt. De provincie stelt dat "opvang niet aan de orde was", maar kan dit niet onderbouwen met documenten of overleg. De stelling dat er "geen geschikte opvang in Nederland" zou zijn, is feitelijk onjuist: het Natuurhulpcentrum in Opglabbeek (B) heeft vaker gewonde of verzwakte wolven opgevangen.
Alle juridische handelingen – zoals verdoven, vervoeren en vrijlaten – zijn uitgevoerd zonder vergunning. De provincie beroept zich opartikel2.1 lid 6 van de Wet dieren, maar deze bepaling is bedoeld voor noodhulp bij lijdende dieren,nietvoor structurele besluitvorming rond beschermde diersoorten.Artikel3.8 van de Wet natuurbeschermingschrijft juist voor dat een ontheffingverplicht is bij zulke ingrepen.
Werkgroep Wolf Leusden heeft inmiddels een aanvullende Woo-aanvraag ingediend, omdat er nog altijd cruciale documenten ontbreken: verslaggeving van het medisch onderzoek, juridische onderbouwing van het handelen, communicatie over opvang, en intern overleg over regievorming.
Conclusie: de slapende wolvin is onder grote bestuurlijke verwarring, zonder medische verslaglegging en zonder echte afweging van alternatieven, vrijgelaten op basis van aannames. Voor een Europees beschermde diersoort is dat juridisch en ecologisch onvoldoende. Wij pleiten daarom voor betere besluitvorming, heldere protocollen en structurele transparantie bij dit soort incidenten.
Meer informatie volgt zodra de aanvullende Woo-reactie binnen is.