Rechter geeft groen licht voor afschot wolf De Veluwse wolf die op 13 april 2025 mogelijk een hardloopster zou hebben gebeten, mag worden afgeschoten. Dat heeft de voorzieningenrechter van de rechtbank Gelderland besloten. Daarmee komt een einde aan weken van juridische strijd, waarin natuurorganisaties alles uit de kast haalden om het dier te redden. Tevergeefs. De uitspraak heeft veel stof doen opwaaien. Niet alleen vanwege de onomkeerbare consequentie – het doden van een strikt beschermde soort – maar vooral door de manier waarop het besluit tot stand is gekomen.
Door Werkgroep Wolf Leusden
Een onbekende wolf, een omstreden bewijs
De wolf in kwestie, inmiddels bekend onder de code GW4655m en door Faunabescherming omgedoopt tot Hubertus, werd via een DNA-spoor op een hardloopbroek aan het incident gelinkt. Opmerkelijk: het was de eerste keer dat van deze wolf DNA werd vastgesteld. Of hij vaker in het gebied komt, blijft onbekend. Volgens critici – waaronder Animal Rights, De Faunabescherming en Werkgroep Wolf Leusden – is de identificatie juridisch én ecologisch ondeugdelijk. Het DNA is niet afgenomen van een wond, maar van kleding, en bovendien niet door forensisch bevoegden. De kans op contaminatie via andere bronnen is reëel. Toch achtte de rechter het bewijs ‘voldoende aannemelijk’.
Bezwaarschriften: ernstige tekortkomingen
Werkgroep Wolf Leusden schreef twee bezwaren tegen het besluit. Daarin wordt onder meer betoogd dat de maatregel onvoldoende zorgvuldig is voorbereid en gebaseerd op ondeugdelijke identificatie, subjectieve gedragsanalyses en het ontbreken van controleerbaar, onafhankelijk bewijs. Ook alternatieve maatregelen zoals zendering, verjaging of het tijdelijk afsluiten van het park zijn volgens de werkgroep niet serieus onderzocht. De analyse van het gedrag van de wolf werd bovendien niet uitgevoerd door een onafhankelijk team, maar door een bureau met nauwe banden met grondeigenaren die hinder van wolven ervaren.
Onderzoek door EcoNatura onder vuur
De onderbouwing van het besluit is gebaseerd op een rapport van adviesbureau EcoNatura, dat eerder in opspraak kwam door zijn banden met landgoederen waar wolven ongewenst zijn. De betrokken deskundige wordt verweten te weinig onafhankelijk te opereren. Volgens critici fungeert hij in dit dossier eerder als beleidsinstrument dan als objectief onderzoeker.
De voorzieningenrechter volgde desondanks de lijn van de provincie Gelderland en gaf geen gehoor aan de vele verzoeken om nader onderzoek of een second opinion. Tijdens de zitting maakte de rechter al een terughoudende indruk, door letterlijk te stellen dat ze de verantwoordelijkheid voor het wel of niet doden van de wolf liever bij de provincie wilde leggen. Die houding heeft zich nu vertaald in een uitspraak die in de natuurhoek hard is aangekomen.
Patholoog: verwondingen wijzen niet op roofdier
Volgens Werkgroep Wolf Leusden is het incident dat tot deze maatregel leidde nooit sluitend vastgesteld. Beelden zijn er wél – en juist die beelden roepen ernstige vragen op. WWL vroeg patholoog dr. Frank van de Goot om zijn visie, en die was duidelijk: de verwondingen zijn niet veroorzaakt door een roofdier — laat staan een wolf.
Geen sluiting park, wél een kogel
Wat verder zorgen baart: het park waar het incident plaatsvond – Nationaal Park De Hoge Veluwe – bleef sinds de vermeende bijtpartij gewoon open. Geen waarschuwingsborden, geen afzettingen, geen noodmaatregelen. Volgens critici is dat onlogisch: “Als er werkelijk sprake was van gevaar voor de volksgezondheid, had het park allang dicht moeten gaan.”
Rol ministerie roept vragen op Opvallend is ook de rol van de landelijke overheid.Staatssecretaris Rummenie van LVVN verklaarde op 6 mei 2025 publiekelijkdat zijnministerie de provincie Gelderland heeft ondersteund bij het opstellen van de vergunning. Daarbij werd gebruikgemaakt van definities uit het nieuwe wolvenplan, dat op dat moment nog níét formeel is vastgesteld. Juridisch is dit omstreden: volgens de Wet natuurbescherming zijn alleen de provincies bevoegd om besluiten over afschot te nemen. Door in te grijpen in de besluitvorming over een strikt beschermde soort, heeft het ministerie volgens juristen mogelijk het legaliteitsbeginsel geschonden.
Massale actie op sociale media
De maatschappelijke reactie liet niet op zich wachten. Een van de vrijwilligers van Werkgroep Wolf Leusden riep uit protest op om een afbeelding (zie afbeelding) VOOR Hubertus op Facebook te plaatsen en te delen. Die oproep is massaal opgevolgd.
Animal Rights: rechter offert de wolf op
Animal Rights is woedend en noemt de uitspraak van de rechter “schandalig slecht gemotiveerd”. Tijdens de zitting zei de rechter al: "Die verantwoordelijkheid wil ik niet dragen. Ik wil dat de provincie hier voor in staat." Volgens Animal Rights bewijst die uitspraak dat de rechter de juridische toetsing uit handen gaf.
“Ze offert de wolf op om zeker te weten dat haar niets verweten kan worden bij een volgend incident,” aldus Animal Rights. “De rechter volgt blind de lijn van de provincie en haar huurling Erwin van Maanen.”
Volgens Animal Rights is de motivering van de rechter "ronduit zwak" en het besluit juridisch onhoudbaar. “In al onze jaren vechtend voor dierenlevens hebben we zelden zulke incompetentie en genadeloosheid gezien,” zegt adviseur Erwin Vermeulen. “We kunnen alleen nog hopen dat Hubertus zich niet laat zien.”
Faunabescherming: visuele identificatie is onbetrouwbaar
Ook De Faunabescherming bekritiseert de redenering van de rechter. Die accepteerde dat de wolf via uiterlijke kenmerken en gedragsduiding zou zijn geïdentificeerd — ondanks het feit dat uit eerdere dossiers is gebleken hoe misleidend die methode kan zijn. Zo bleek in het geval van ‘Bram’ (GW3237m) dat deskundigen zich volledig hadden vergist: de wolf werd onterecht uitgesloten als vader van een roedel, terwijl DNA later het tegendeel bewees.
De rechter erkende tijdens de zitting dat ze die zaak onvoldoende kende en deed er vervolgens niets mee. “Juist dat maakt deze uitspraak zo gevaarlijk,” aldus Faunabescherming. “We zijn terug bij het tijdperk van gissen en schieten.”
Animal Rights: De hetze tegen wolven
“Het bijtincident was de aanleiding voor deze zaak, niet de motivatie. Provinciale en landelijke BBB-bestuurders, jagers en veeboeren en de opzichters van jachtlandgoederen als Nationaal Park Hoge Veluwe en Den Treek worden gedreven door een blinde haat voor de wolf en een obsessie met het kunnen afschieten van de dieren. ‘Openbare veiligheid’ wordt er als drogreden bijgesleept. Deze rechter trapte daar met open ogen in.”
“De krachten achter de demonisering van de wolf zullen het hier niet bij laten. Ze zullen gemeenschapsgeld blijven verkwisten aan gewillige ‘deskundigen’ en dure advocatenkantoren om de trekker te kunnen blijven overhalen en hun bloeddorst te lessen.”
“Animal Rights zal opnieuw klaar staan om de wolf te verdedigen.”