Op 20 januari 2025 werd in een achtertuin in Hengelo een jonge wolvin aangetroffen. Ze lag daar opvallend rustig en leek nauwelijks op mensen te reageren. Omwonenden, politie en media waren er snel bij. Stichting Wildaanrijdingen Nederland (SWN) werd ingeschakeld, net als een dierenarts. Wat volgde was een hectische dag vol overleg, twijfel, en uiteindelijk de beslissing om de wolf te verdoven en elders weer vrij te laten.
Door Werkgroep Wolf Leusden
Namens Werkgroep Wolf Leusden vroegen wij via de Wet open overheid (WOO) op hoe deze beslissing tot stand was gekomen. De provincie Gelderland heeft documenten openbaar gemaakt, waaronder het officiële incidentverslag van SWN!!! We waarderen het dat de provincie deze openheid heeft geboden en ons serieus heeft genomen. Dat verdient echt erkenning.
Toch zijn we nog niet gerust op de zorgvuldigheid van de gang van zaken. Daarom zullen wij bezwaar maken tegen het Woo-besluit. Niet omdat we denken dat mensen hun werk niet goed hebben willen doen – integendeel – maar omdat we vinden dat het hier om meer gaat dan één wolf. Het gaat ook om de kwaliteit van beleid, besluitvorming en bescherming van een strikt beschermde diersoort.
Onze belangrijkste zorgen:
- Er is geen medisch verslag van de beoordeling van de wolf, ondanks sedatie;
- Opvang is niet overwogen, terwijl dit volgens de officiële richtlijn (IPO) wél had gemoeten bij twijfel over gezondheid;
- De juridische onderbouwing voor vangen en verplaatsen is onduidelijk en lijkt niet te voldoen aan de eisen van de Wet natuurbescherming;
- Uit het SWN-verslag blijkt dat er urenlang onduidelijkheid was over wie verantwoordelijk was – en dat is problematisch bij incidenten met beschermde soorten.
We hopen dat ons bezwaar wordt gezien als wat het is: een constructieve oproep tot verbetering. Zodat er in de toekomst beter wordt vastgelegd wat er gebeurt, welke keuzes worden gemaakt en waarom.