Op 20 januari 2025 werd in Hengelo een opmerkelijke vondst gedaan: een wolvin lag diep slapend in een schuur, midden in een woonwijk. Dit ongebruikelijke gedrag riep direct vragen op. Waarom lag een wilde wolf, een dier dat normaal gesproken extreem alert is, zo roerloos tussen mensen? En nog belangrijker: waarom werd zij na het ontwaken zonder grondig medisch onderzoek verdoofd en simpelweg in een bos achtergelaten?

Door Werkgroep Wolf Leusden

De zaak werd nog vreemder toen er sterke aanwijzingen opdoken dat de wolvin mogelijk eerst was aangereden. Dit zou verklaren waarom ze zich zo vreemd gedroeg en waarom ze zo diep sliep. Toch is er geen enkele bevestiging dat dit daadwerkelijk onderzocht is. Dit roept serieuze vragen op over hoe zorgvuldig er met dit beschermde dier is omgegaan.

Wat weten we uit openbare bronnen?

Volgens een bericht van Omroep Gelderland (bron) lag de wolvin op haar zij in de schuur en was ze nauwelijks wakker te krijgen. Ze bewoog nauwelijks, zelfs niet toen mensen haar benaderden. Uiteindelijk wist ze met moeite op te staan, maar haar gedrag was nog steeds abnormaal voor een wilde wolf. De politie en een dierenarts kwamen ter plaatse en besloten haar te verdoven en elders uit te zetten, zonder een duidelijk vastgestelde oorzaak voor haar verzwakte toestand. Omroep Gelderland vermeldt dat er geen tekenen waren van ziekte of verwondingen, maar deze conclusie roept nieuwe vragen op. Was er überhaupt een medische beoordeling? Werden er bloedonderzoeken of röntgenfoto’s gemaakt? Of werd er alleen gekeken naar uiterlijke kenmerken, zonder dieper onderzoek?

Een chaotische afhandeling en een dierenarts zonder beschermingsmiddelen De situatie rondom de slapende wolvin werd niet alleen opmerkelijk vanwege haar gedrag, maar ook door de manier waarop de betrokken partijen ermee omgingen. Nadat zij door bewoners werd aangetroffen, werden er verschillende instanties ingeschakeld. Een dierenarts werd opgeroepen, maar moest vanuit een andere provincie komen en arriveerde daardoor pas uren later. In de tussentijd bleef de wolvin roerloos liggen, wat alleen maar meer vragen opriep over haar gezondheidstoestand.

Toen de dierenarts eenmaal ter plaatse was, werd de wolvin zonder handschoenen en met beperkte beschermingsmiddelen benaderd. Vervolgens werd de wolvin gesedeerd zonder dat eerst een medisch onderzoek werd uitgevoerd, terwijl nog steeds onduidelijk was wat haar verzwakte toestand had veroorzaakt. Uit het Woo-verzoek blijkt dat er geen enkel medisch onderzoek is verricht voordat de wolvin werd vrijgelaten. Geen bloedonderzoek, geen röntgenfoto’s en geen verdere evaluatie – ondanks het vermoeden dat ze mogelijk was aangereden.

Wat verder opvalt, is de keuze om de wolvin direct in het bos achter te laten, zonder te controleren of ze in staat was om zichzelf te redden. Normaal gesproken worden verzwakte of gewonde wilde dieren beoordeeld door gespecialiseerde opvangcentra, zoals Opglabbeek in België, maar deze optie lijkt niet te zijn overwogen. De vraag is dan ook: waarom werd er zo snel gekozen voor vrijlating, zonder vast te stellen of de wolvin volledig hersteld was? Wat zegt de provincie? Woo-verzoek onthult tegenstrijdigheden en ontbrekende documenten

Werkgroep Wolf Leusden diende een officieel Woo-verzoek in bij de provincie Gelderland om alle documenten en besluitvorming rondom deze zaak in te zien.

De provincie reageerde met een Woo-besluit waarin opviel dat:

  • Er geen documenten zijn over vergunningen, medische procedures of besluitvorming. De provincie beweert dat dergelijke stukken niet bestaan, wat opmerkelijk is bij een ingreep met een beschermde diersoort;
  • De vrijgave van documenten is beperkt. Sommige stukken worden pas later gepubliceerd, omdat ‘derden’ bezwaar hebben gemaakt tegen openbaarmaking. Dit werpt de vraag op: wie heeft hier belang bij?
  • Geen enkele medische documentatie beschikbaar is. Er lijkt geen controle te zijn geweest op verwondingen of interne schade voordat de wolvin werd vrijgelaten.

 

Dit roept een reeks kritische vragen op. Want als de wolvin werkelijk was aangereden, waarom is dat dan niet onderzocht? Als ze niet was aangereden, wat veroorzaakte dan haar abnormale toestand? En waarom wordt cruciale informatie nu pas mondjesmaat openbaar gemaakt?

Daarnaast is er een opvallend probleem: de provincie verwijst naar een eerdere Woo-publicatie op 28 februari 2025, maar deze bevat niet de specifieke informatie die is opgevraagd. Dit betekent dat de provincie óf niet alle documenten heeft overlegd, óf dat bepaalde gegevens simpelweg niet vastgelegd zijn.

Een andere opvallende omissie is dat de provincie niet ingaat op de vraag of de Interventierichtlijn uit het IPO Wolvenplan is gevolgd. Dit plan schrijft voor hoe gewonde of verzwakte wolven behandeld moeten worden. Als deze richtlijn niet is gevolgd, had dat dan juridische consequenties moeten hebben?

Een patroon van onzorgvuldigheid?

De manier waarop met deze wolvin is omgegaan, past in een bredere trend van haastige en onzorgvuldige beslissingen rondom wolven in Nederland. Eerdere incidenten hebben aangetoond dat provincies en faunabeheerders worstelen met de vraag hoe om te gaan met wolven in nood. Het gevolg? Improvisatie, beperkte medische controles en een gebrek aan transparantie.

De provincie Gelderland moet nu kleur bekennen:

  • Waarom is niet onderzocht of de wolvin was aangereden?
  • Waarom is er geen verslaglegging van medische controles of besluitvorming?
  • Wie zijn de ‘derden’ die bezwaar maken tegen openbaarmaking?
  • Waarom ontbreekt documentatie over de gevolgde richtlijnen en overwegingen?

 

De komende weken zal moeten blijken of de provincie volledige openheid geeft of blijft hangen in vaagheden en juridische vertragingstactieken. Eén ding is zeker: deze wolvin verdiende beter. Werkgroep Wolf Leusden heeft inmiddels aanvullende vragen gesteld en blijft aandringen op volledige transparantie rondom de gang van zaken.

Mochten we een update hebben, delen we die met jullie.